You Are Browsing ‘Pregnancy Mon’ Category

กลับจากห้องรอดูอาการหลังจากผ่าคลอดมาสู่ห้องพักฟื้น ตอนนั้นเป็นเวลาห้าทุ่มกว่าได้แล้วค่ะ พี่ใหญ่รอแม่ก้อยอยู่แล้ว และไม่นานคุณพยาบาลก็พาน้องจีนหนุ่มน้อยที่ร้องไห้เก่งและเสียงดังที่สุดในห้อง...

แม่ก้อยเริ่มตั้งท้องน้องจีน ซึ่งเป็นท้องที่ 7 ของแม่ก้อยแล้ว หลายคนถามแม่ก้อยว่าเคยย่อท้อ เคยถอดใจกับการมีลูกบ้างหรือไม่ แม่ก้อยขอตอบออกมาดังๆค่ะว่า เคยรู้สึกท้อ แต่ไม่เคยรู้สึกถอยเลยค่ะ...

ครั้งที่แล้วแม่ก้อยเขียนถึงการพบกันครั้งแรกระหว่างแม่ก้อย และพี่ตังเม นั่นหมายถึงสุดท้ายแล้วการรอคอยอันยาวนานของแม่ก้อยก็จบลง สิ่งที่แม่ก้อยคิดอยู่เสมอคือ ถ้าแม่ก้อยมีลูกแม่ก้อยจะขอมีลูกที่มากกว่า...

ตอนที่ 2 แม่ก้อยอยู่ในสภาพที่ทรมานกับอาการปวดท้อง หลังจากที่แม่ก้อยออกจากห้องน้ำก็เตรียมตัวเดินทางเข้าห้องผ่าตัด โดยมีเจ้าหน้าที่เข็นเตียงมารอรับถึงในห้องเลยค่ะ...

ค่ำคืนนี้แม่ก้อยตั้งใจว่าจะเข้านอนเร็ว เพราะแสบคูณสองของแม่ก้อยนอนหลับกันหมดแล้ว น้องจีนขวา พี่ตังเมซ้าย แม่ก้อยตรงกลาง ระหว่างทำใจให้พักผ่อนกับการนอนหลับนี้ ฉับพลันแม่ก้อยก็คิดถึงเรื่องความฝันที่แม่ก้อยเคยฝัน...

ตอนที่ 1 จบลงที่แม่ก้อยทรมาณจากการปวดท้องคลอดลูก จนกระทั่งความถี่ในการปวดท้อง และท้องเกร็ง มาอยู่ที่ทุกๆ 2 นาที เวลาขณะนั้นตีสามกว่าๆ ได้ค่ะ ซึ่งแม่ก้อยไม่สามารถหลับลงได้เลยทั้งคืนแม้แต่วินาทีเดียวมันปวดมาก...

จำได้มั้ยค่ะที่แม่ก้อยมักจะเขียนอยู่ในคอลัมน์ต่างๆ เสมอว่า แม่ก้อยมั่นใจว่าตัวเองสามารถมีลูกได้ ถึงแม้ว่าจะท้องแล้วแท้ง ๆ วนไปวนมาอย่างนี้ถึง 4 ครั้ง ที่สุดแล้วแม่ก้อยก็ทำได้สำเร็จค่ะ...

เรื่องชุดคลุมท้องแม่ก้อยเขียนยืนยันมาตั้งแต่คอลัมน์แรกแล้วค่ะว่า ควรใส่ชุดคลุมท้องที่ถูกตัดเย็บมาเพื่อคุณแม่ตั้งครรภ์ สิ่งที่สำคัญเป็นเพราะความคล่องตัว และความสบายตัวของคุณแม่นั้นเอง วันนี้แม่ก้อยมีรีวิวการแต่งตัวของแม่ก้อยเองด้วยชุดที่ไม่ใช่ชุดคลุมท้องแต่แม่ก้อยนำมาใส่ตอนตัวเองตั้งท้องค่ะ...

ความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเมื่อแม่ก้อยท้องมีมากมายหลายอย่าง แต่วันนี้แม่ก้อยจะขอยกตัวอย่างสัก 2 สิ่ง ที่ทำให้แม่ก้อยต้องปวดใจ เพราะมันเห็นได้อย่างชัดเจนมากๆ โดยไม่ต้องใช้ความสังเกตุเลยค่ะ อย่างแรกคือ...

‹ Navigate ›