วันเกิดของลูก เปรียบเสมือนวันตายของแม่ ตอนจบ

Posted on Sep 25 2016 - 6:48pm by แม่ก้อย

IMG_3577hanadกลับจากห้องรอดูอาการหลังจากผ่าคลอดมาสู่ห้องพักฟื้น ตอนนั้นเป็นเวลาห้าทุ่มกว่าได้แล้วค่ะ พี่ใหญ่รอแม่ก้อยอยู่แล้ว และไม่นานคุณพยาบาลก็พาน้องจีนหนุ่มน้อยที่ร้องไห้เก่งและเสียงดังที่สุดในห้อง Nursery เข้ามาทำความรู้จักกันซึ่งหน้าอีกครั้ง หลังจากที่เราเคยเจอกันครั้งหนึ่งแล้วที่ห้องรอดูอาการหลังจากผ่าคลอด มาคราวนี้น้องจีนใช้เสียงนำเป็นใบเบิกทางมาเลยค่ะ แม่ก้อยรู้งานอยู่แล้วเปิดหน้าอกให้น้องจีนดูดนม น้องจีนก็ก้มหน้างุดๆ ดุนๆ ดันๆ อยู่สักพักก็สามารถหาเต้านมแม่ก้อยเจอ สัญชาตญาณสอนให้น้องจีนรีบงับ และดูดทันที แต่ ณ ตอนนั้นแม่ก้อยไม่มีน้ำนมค่ะ คุณพยาบาลนำน้องจีนมาให้เพื่อให้น้องจีนได้เรียนรู้การดูดนม การอยู่กับแม่ และช่วยดูดเพื่อกระตุ้นน้ำนมให้แม่ก้อยด้วยค่ะ

คืนนั้นค่อนข้างทุลักทุเลพอความควรแม่ก้อยก็ใจสู้ แต่สภาพกายคงสู้ไม่ค่อยไหว เพราะพี่ใหญ่แจ้งคุณพยาบาลขอให้พาน้องจีนกลับห้อง Nursery ก่อน ถ้าร้องมากๆ เพราะหิวนมอนุญาตให้ป้อนนมชงได้ ขอเวลาให้แม่ก้อยได้นอนพักสักหน่อยตอนเช้าค่อยนำน้องจีนมาอีกครั้ง

เช้าวันถัดว่าคุณหมอวิสัญญีมาเยี่ยมแม่ก้อยถึงในห้อง แม่ก้อยประหลาดใจเล็กน้อยเพราะที่เคยผ่าคลอดมา 2 ครั้ง คุณหมอวิสัญญีไม่เคยมาเยี่ยมเลย คุณหมอเข้ามาถามไถ่อาการ และสภาพร่างกายว่าเป็นอย่างไรบ้าง แม่ก้อยก็แจ้งว่าปกติดีค่ะ แต่ว่าคันมาก คันยุกยิกทั้งตัว คุณหมอบอกว่าเป็นผลข้างเคียงจากยาบล็อกหลัง ถ้าแม่ก้อยต้องการยาลดอาการคันจะสั่งให้ได้ค่ะ แต่แม่ก้อยปฏิเสธไปอดทนนิดหน่อย พอฤทธิ์ยาหมดก็หายแล้ว

ตลอดเวลาที่อยู่ในห้องพักฟื้น เมื่อผู้ช่วยพยาบาลมาทำความสะอาดร่างกายให้ก้บแม่ก้อย มักจะพูดและบอกแม่ก้อยว่าเลือดหยุดไหลแล้ว แม่ก้อยก็ยังไม่สะกิดใจใดๆ คิดว่าเป็นเรื่องปกติ และทุกครั้งที่วัดความดัน ความดันของแม่ก้อยจะอยู่ในเกณฑ์ต่ำตลอด เคยต่ำถึงขั้นอยู่ในค่า 40 กว่า กับ 60 กว่า ค่ะ แม่ก้อยก็ยังไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองผิดปกติอะไร

จนกระทั่งแม่ก้อยเริ่มเอะใจว่าทำไมทุกครั้งที่คุณพยาบาล หรือคุณผู้ช่วยเข้ามาจะต้องพูดเรื่องเลือดหยุดไหล หรือเรื่องความดันที่ต่ำตลอด แม่ก้อยเลยถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับแม่ก้อย เลยได้รับคำตอบว่าแม่ก้อยตกเลือดขณะที่ผ่าตัดคลอดค่ะ ทำให้แม่ก้อยนึกย้อนนึกไปทันที ในห้องผ่าตัดที่คุณหมอบุญชัยถามแม่ก้อยว่าได้กินโอเมก้า 3 มาหรือเปล่า

เมื่อคุณหมอบุญชัยเข้ามาเยี่ยมแม่ก้อย คุณหมอให้ความชัดเจนกับแม่ก้อยว่า ขณะที่แม่ก้อยผ่าคลอดน้องจีนครั้งนี้ แม่ก้อยมีภาวะของเลือดไม่หยุดไหล และเสียเลือดไปทั้งหมด 2200 CC ถ้าเป็นสมัยก่อนก็คือการตกเลือด ความโชคดีอย่างมหาศาลของแม่ก้อย คือ

1. อยู่ในมือหมอสูตินารีแพทย์อันดับต้นๆของเมื่องไทย และทีมแพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ล้วนเป็นมืออาชีพ

2.แม่ก้อยใช้วิธีการผ่าคลอด ดังนั้นในภาวะฉุกเฉินเช่นนี้การผ่าคลอดน่าจะสะดวกต่อการรักษามากกว่าการคลอดด้วยธรรมชาติ เพราะคุณหมอบุญชัยบอกว่าแม่ก้อยตกเลือดมาก และการให้ยาทางเส้นเลือดเพื่อให้เลือดหยุดไหลนั้น ยังไม่สามารถควบคุมให้เลือดหยุดไหลได้ คุณหมอบุญชัยต้องหยุดเลือดแม่ก้อยด้วยวิธีการเย็บท่อเลือดที่แตกทีละท่อจนหมด

เหตุผลที่ทำให้แม่ก้อยเลือดไม่หยุดไหลจากการคลอดลูกในครั้งนี้ เนื่องจากสภาพมดลูกของแม่ก้อยบอบช้ำมาก มีสภาพเป็นพังผืดอยู่หลายจุด อันเนื่องมากจากแม่ก้อยเคย คลอดลูกมา 2 ครั้ง และแท้งลูกมา 4 ครั้ง คุณหมอบุญชัยบอกว่าถ้าแม่ก้อยท้องอีกในครั้งต่อไปจะเป็นเคสที่ซีเรียส ขึ้นมาทันที  แต่โชคดีที่ว่าแม่ก้อยตัดสินใจทำหมันแล้วค่ะ

วันถัดมาระหว่างที่แม่ก้อยนอนพักฟื้นที่ห้อง อยู่ๆเข็มน้ำเกลือที่หลังมือของแม่ก้อยก็หลุดกระเด็นลอยไปบนอากาศ เลือดพุ่งปรี๊ดออกมาจากหลังมือ ทำให้แม่ก้อย และพี่ใหญ่ตกใจมากว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อคุณพยาบาลมาก็ทราบว่าเป็นเพราะระหว่างที่แม่ก้อยอยู่ในห้องผ่าตัด แม่ก้อยได้รับยาผ่านทางเส้นเลือดค่อนข้างเยอะทำให้เส้นเลือดเสีย และแม่ก้อยต้องเจาะเส้นเลือดใหม่อีกครั้ง ใช้ได้ไปสักพักก็เส้นเลือดก็เสียอีก เพราะแม่ก้อยต้องได้รับยาฆ่าเชื้อผ่านทางเส้นเลือดด้วย ผลข้างเคียงของยาคือทำให้เส้นเลือดเสีย คุณหมอบุญชัยเกรงว่าแผลที่เย็บท่อเลือดไว้อาจเกิดการติดเชื้อได้ แม่ก้อยต้องเจาะเส้นเลือดใหม่อีก แต่การเจาะเส้นเลือดใหม่แม่ก้อยไม่กลัวค่ะ เพราะชีวิตของแม่ก้อยโตขึ้นมาพร้อมกับเข็มฉีดยาตั้งแต่วัยเด็กมากๆอยู่แล้วจนโต พื้นฐานวัยเด็กแม่ก้อยเป็นโรคหอบหืดค่ะ ต้องเติมภูมิแต่เด็ก สรุปว่าแม่ก้อยโดนเจาะเส้นเลือดไปทั้งหมด 3 ครั้งค่ะ

แม่ก้อยกำลังใจดีมาก เพราะเป็นคนคิดบวก วันรุ่งขึ้นอาการต่างๆของแม่ก้อยก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ความดันกลับมาเป็นปกติ เลือดหยุดไหล เมื่อได้ถอดสายสวนปัสสาวะ แม่ก้อยก็สามารถเดินไปมาระหว่างห้องพักฟื้นกับห้อง Nursery ได้อย่างปกติ จนคุณพยาบาล และผู้ช่วยพยาบาลเอ่ยปากชมเชียวค่ะ

ทั้งหมดนี้คือประสบการณ์ของแม่ก้อย ความฝ่าฝันที่จะมีลูก และที่สุดแม่ก้อยก็ทำได้สำเร็จ ใจ กำลังใจ ความคิด เป็นสิ่งที่สำคัญมากค่ะ ไม่ได้น้อยไปกว่าสภาพของร่างกายเลย ดังนั้นขอให้ทุกคนอย่าท้อ มองออกไปไกลๆ ให้พ้นตัว อย่าจมอยู่แต่เรื่องของตัวเอง จะพบและเห็นว่ามีใคร และคนอื่นๆ อีกมากมายที่อยู่ในสถาณการณ์ที่แย่กว่าตัวเรา แต่เขาเหล่านั้นยังคงสู้อยู่ได้ แม่ก้อยขอให้กำลังใจทุกคน  สู้สู้ค่ะ

FacebookTwitterGoogle+LineShare

Leave A Response